اگر یک سال تحصیلی را به یک دوترم یا نیمسال تقسیم بکنند که میکنند، امیر قاضیپور با انتشار کتاب "جان پرندهای از حشرههای بلند" یک سال تحصیلی را به پایان رسانده است. چرا میگویم سال تحصیلی؟ اول بپردازیم به این، تا چه شود آن، یا همان باقی قضایا.
سال تحصیلی برای اینکه در شعرهای این دو کتاب مقطع مشخص است. رشته مشخص است. پایه مشخص میشود. جنسیت هم به همین ترتیب.سال تحصیلی برای اینکه یکدست و منظم کلمه تحصیل میکند، اما پایه را حفظ میکند و سال تحصیلی برای اینکه چنین تحصیل انحصاریای ــ که حافظهای دارد نهچندان پنهانکردنی و نهچندان کمحجم از شمایل بوطیقایی ِ نحلههایی مثل موج نو یا شعر دیگر ــ در کلیت تحمل تاریخی نوشتار و نه خلایل و فرایجی که اتفاقا اختلاف سطوح ملموسی هم به لحاظ همزمانی در عرض کلمات و مفاهیم ایجاد میکند الحق، فرسایشی عادتدهنده و مدرن ایجاد میکند در فضای بینالاذهانی خود و دیگرانش که بهدنبال گسترش آنهاست.
روشن است که نخواهم پرداخت در اینجا بهترتیب نشر این دو کتاب و بهطبع آن بررسی تکوینی شعرهایش (کمتر الیت و بیشتر جان پرندهای از حشرههای بلند) به این دلیل که آنطور که مینمایند نیست و اینطور بهنظر میرسد که با ترتب فعلی در نشر این دو کتاب به لحاظ زمانی حتی شمایل کیفی یا کمی ِ بهتری بازنمایانده شده است از کارنامهی شاعری امیر قاضیپور تا به این نقطه.
